شاعر مي گويد :

ندانستم چو نيكو قدر ايام جواني را               دلم خون مي شود چون بشنوم نام جواني را

 خطاب به اين شاعر عزيز مي گويم ، جوان هر چه كه تلاش كند بايد انتظار حسرت دوران پس از جواني را داشته باشد . نيروي جوان محدوديت ندارد و آنچه كه در ذهن دارد مي تواند به عرصه ي عمل بياورد ؛ بنابراين بايد افسوس خورد كه چرا بيش از اين اوج نگرفتم .

گاه طعم شيرين نعمت هاي خداوند را تنها زماني متوجه مي شويم كه طعم تلخ از دست دادن آن نعمات را بچشيم .

فارغي از قدر جواني كه چيست        تا نشوي پير نداني كه چيست

 کاش جوانان بدانند كه جوان هستند .