آن باور و عقيده اي كه از ما انساني متعصب مي سازد حقيقت نيست ؛ حقيقت همان چيزيست كه با رعايت احتياط بدست مي آيد . حتما برهان « دفع خطر احتمالي » را شنيده ايد . همان كه مي گويد : « به خداوند ايمان بياور ، كه حتي اگر خداوندي وجود نداشته باشد ضرر نخواهي كرد » . اين مورد ، يكي از عرصه هاي عظيم بروز احتياط است .

شايد كسي اشكالي مطرح كند :

اينگونه ايمان آوردن منفعتي ندارد و تا در موضوعي به يقين نرسيده ايم ، عقلاني نيست كه به آن ايمان بياوريم .

خواهم گفت :

اصلا شايد خداوند خواسته است كه ببيند چه كساني در صراط مستقيم احتياط گام بر مي دارند و به او ايمان مي آورند .

مومن عاقل ترين افراد است ، چرا كه « شرط عقل » را بجا آورده است .

آلبر كامو مي گويد : ترجیح می دهم طوری زندگی کنم که گویی خدا هست و وقتی مُردم بفهمم که نیست ٬ تا اینکه طوری زندگی کنم که انگار خدا نیست و وقتی مردم بفهمم که هست .